Onze merken:

Oprichtingsjaren

De coöperatieve vennootschap “Het Volk” heeft een zeer rijke geschiedenis die teruggaat tot het oprichtingsjaar 1896. De eerste coöperatieve vormen ontstonden reeds rond 1850 toen enkele arbeiders een maatschappij “De verenigde broeders” oprichtten met als doel goedkopere levensmiddelen te leveren aan hun leden.
Al snel werden meerdere a-politieke coöperaties opgericht. In 1873 werd de vereniging der “Vrije bakkers” gesticht, wellicht het begin van een alsmaar groeiend succesverhaal.
Deze coöperatieven ontstonden tijdens de industrialisatie. Deze bracht grote sociale verandereringen met zich mee. De grote massa leefde in mensonwaardige omstandigheden.
Vrij snel speelden dan ook politieke motieven mee in de coöperaties. Zo werd in 1896 een samenwerkende maatschappij “Het Volk” opgericht.

Een merkwaardige ontwikkeling

De eerste winkel “het hoofdhuis” opende zijn deuren in de Burgstraat in Gent en verkocht voedingswaren en kledij-stoffen.
Aan het Minnemeers kwam een kolenhandel. Een weinig later werd een schoenwinkel geopend in de Veldstraat maar die moest na 5j. reeds sluiten. Deze winkel verhuisde naar de Burgstraat. Tenslotte werd in 1907 aan de Gasmeterlaan een nieuwe bakkerij opgericht.

“Van broodkar tot tankwagen”

In de periode voor WOI kende de coöperatieve een groeiend succes. Verschillende winkels openden in Gent hun deuren o.m. aan de Land van Waaslaan, de Kerkstraat, de Brusselse steenweg, de Meulestede steenweg en de Heuvelpoort. In de wijken Heirnis en Ekkergem zocht men nieuwe winkels.

Ook de activiteiten van de kolenhandel (ondertussen overgebracht naar een pand aan de Gasmeterlaan) en de bakkerij gingen er fors op vooruit.

Aan deze bloeiperiode kwam plots een einde met de crisis van de jaren '30. De zaken boerden achteruit en in 1938 werd de exploitatie van de winkels met een samenwerkingsakkoord overgedragen aan de N.V. Welvaart die deel uitmaakte van de landelijke christelijke arbeidersbeweging.
Ook WOII sloeg hard toe omwille van verschillende maatregelen van de bezetter die o.m. de bakkerij 2 dagen per week opeiste. Omwille van rantsoeneringen op velerlei vlakken verliep de bevoorrading uitermate slecht en ook de samenwerking met “Welvaart” liet veel te wensen over.

Hoewel de coöperatieve na de WOII terug een zekere opbloei kende, kon zij niet concurreren met de economische machten van allerlei super en hypermarkten. Reeds in juli 1956 sloot de bakkerij omdat de nieuwe investeringen in zowel het rollend materieel als noodzakelijke nieuwe bakovens onverantwoord bleken en tenslotte werden alle activiteiten in 1965 stopgezet. Alleen de kolenhandel bleef behouden.